“Utku(zafer) Tanrıça Nike’nin kenti”, demekmiş Nikaia… Savaşlarda şansı açık olsun diye bu ad verilmiş olmalı… İznik’li, hangi kültürden gelirse gelsin, kentini zamanın bile yıkamayacağı sağlam duvarlarla çevirmiş olsa da, İznik tarihi, uygarlıklarla utkuların ve yenilgilerin birbirine karıştığı acımasız bir ırmak…
Efsaneye göre Nikaia, Anadolu’nun Ana Tanrıçası Kybele ile Sangarios (Sakarya) ırmağının kızıymış. Erkeklerden uzak durmak, hiç evlenmemekmiş niyeti. Kırlarda gezerken, Çoban Hymnos’un aşkına bir okla karşılık verir, çobanı öldürür. Aşk Tanrısı Eros bu cinayete kızar, Coşku Tanrı Dyonisos’dan yardım ister. Bütün coşkuların ve sarhoşlukların sahibi olan Dyonisos, genç kız Sangarios’ta yüzerken suya şarap karıştırıp kızın sarhoş olmasından yararlanarak onunla sevişir. Bu birliktelikten hamile kalan Nikaia, önce istemese de sonra bu birliktelikten hoşlanır ve Dyonisos’dan başka çocukları da olur. İşte İznik, efsaneye göre, Dyonisos’un sevgilisinin adıyla kurup Nikaia’ya hediye ettiği kentmiş.
Anadolu mitolojisi böyle sevgi öyküleriyle doludur. İznik’ın kuruluşuna da Anadolu insanı bu öykülerden birini katmış, sevgiyle aşkla yoğurmuş.
Yazının Devamı ve pdf dosyası için tıklayınız.